Klaar om te gaan?

// mei 23rd, 2014 // Carolien van Welij * BLOG

Klaar om te gaan? Ik fiets door de stad en die vraag wordt me op iedere hoek gesteld. Bushokjes en reclamezuilen herinneren ons aan onze sterfelijkheid en wijzen fijntjes op de verantwoordelijkheid die we zouden moeten voelen en nemen. Bij twijfel is er de gratis testamentscan. Zestig procent van de Nederlanders heeft geen testament.

Deze week kreeg ik de wilsbeschikking van mijn betovergrootvader in handen. Een zakelijk document met veel cijfers en jurdische termen. Niet de meest spannende materie.

Mijn voorvader blijkt bij de Javabank nog effecten te hebben liggen. Dat geld was bedoeld voor noodgevallen ‘en verder om te dienen voor uitkeeringen na mijn dood aan personeel dat mij tot mijn dood zal hebben gediend’. De huisjongens, de koejongens, de staljongens en ‘enkele vaste koelies’ zullen allemaal een maandelijks pensioen ontvangen.

Veel woorden zijn gewijd aan twee vrouwen van het huispersoneel, Gendook en Waginem: ‘de eerste zoogenaamd Mas Adjeng, de tweede meer bekend onder den titel van Baboe mijner dochter’. Voor beide vrouwen moet een huis gekocht worden. En met onderstrepingen legt hij er de nadruk op dat ze ieder een eigen huis moeten krijgen.

Waginem zou volgens een stamboom de moeder van zijn dochter Marianne zijn. Is dan Gendook de moeder van mijn overgrootmoeder? Zou ik eindelijk een naam van haar hebben? In een testament schuilen achter al die cijfers de meest intieme zaken.

Het liefst denken we niet aan onze eigen dood. En als je dat volhoudt, ga je ook geen testament opstellen. Het lezen van het testament van een ander werkt verhelderend zonder opdringerig te zijn. Dood gaan we allemaal – wordt je weer stilletjes verteld.

Mijn betovergrootvader merkt in zijn testament over zijn eigen dood op: ‘Daar niet te zeggen is wanneer dat zal plaats hebben’ en vervolgt: ‘en er dus telkens verandering kan voorkomen, zal dus nog wel wijziging plaats hebben’. In december 1921 stelde hij de laatste versie op. Ruim twee jaar later overleed hij.

Carolien van Welij

Leave a Reply